موقعیت خاصی یه؛چیزی کمتر از یکی دو ماه دیگه دفاع میکنم و به میرسم نقطه پایانی قصه کارشناسی ارشد؛ دوره ای که نگاه فضای جامعه دانشگاهی ما به صدر و ذیلش تبدیلش کرده به یکی از کم دستاوردترین دوران آکادمیک زندگی. روزهاش با عبور های سَرسری از بین مفاهیم پر

یه چندماهی میشه که دوباره برگشتم به مدرسه و درس دادن رو شروع کردم. بار اولی یه که سر و کله زدن با بچه های سیزده چهارده ساله رو تجربه میکنم. سر کلاس ها بخش قابل توجهی از انرژیم بجای اینکه صرف یاد دادن بشه، صرف تلاش فرسایشی و خسته کننده برای کنترل انرژ